https://hosein128.ir- پایگاه شخصی
https://safarzade.blog پردایش اربعین حسینی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم-الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»
اللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَوا
تُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاًوقائِداً وَ ناصِراًوَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طویلا
اللهم عجل لولیک الفرج اللهم فانصر الخامنی الکفار و الیهود و المنافقین علیهم الْكُفَّارِ وَ الْمُنَافِقِينَ وَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ اللهم الظالمین بالظالمین وَ اغْلُظْ عَلَيْهِم اللهم وَفَّقَنَا وَ إِيَّاكُمْ لِمَا يُحِبُّ وَ يَرْضَى..
واژه هاى گناه در قرآن هفده گانه است هر كدام بيانگر بخشى از آثار شوم گناه و حاكى از گوناگونى گناه مىباشند،
- ذنب، به معنى دنباله است، درقرآن 35 بار آمده است.2 معصيت، به معنى سرپيچى درقرآن 33 بار آمده است.3 اثم، به معناى سستى و كندى در قرآن 48 بار .4 سيئه، به معنى كار قبيح و زشت 165 بار كلمه «سوء» از همين واژه گرفته شده كه 44 بار 5 جُرم، دراصل به معنى جدا شدن ؛61 بار 6 حرام، به معنى ممنوع حدود 75 7 خطيئه، غالباً به معنى گناه 22 بار.8 فسق، در اصل به معنى خروج 53 بار.
- 9 فساد، به معنى خروج از حدّ اعتدال 50 بار 10 فجور، به معنى دريدگى و پاره شدن پرده ى حيا و 6 بار
- 11 منكر، در اصل از انكار 16 بار در قرآن آمده 12 فاحشه، در زشتى آن 24 بار
- 13 خبث، به هر امر زشت و ناپسند، 16 مورد 14 شرّ نوع مردم از آن نفرت دارند، در آيه 8 سوره زلزال
- 15 لمم، (بر وزن قلم) 1بار آمده است.16 وزر، به معنى سنگينى 26 بار آمده است.
- گاهى در قرآن واژه «ثقل» نيز كه به معنى سنگينى آيه 13 سوره و هر يك با پيام مخصوص و هشدار ويژه اى، انسان ها را از ارتكاب گناه برحذر مىدارند.
- عنكبوت 17 حنث، (بر وزن جنس) تمايل به باطل 2 بار در قرآن آمده است
- جمع 617 مرتبه وازه گناه در قرآن آمده اين واژه هاى هفده گانه هر كدام بيانگر بخشى از آثار شوم گناه و حاكى از گوناگونى گناه مىباشند،
- و هر يك با پيام مخصوص و هشدار ويژه اى، انسان ها را از ارتكاب گناه برحذر مىدارند.
- راه ديگر براى شناخت گناه
- در قرآن هيجده گروه بخاطر گناهان مختلف، مورد لعن قرار گرفته اند؛
- «لعن» در اصل به معنى طرد و دور ساختن از رحمت، آميخته با خشم و غضب است، با اينكه رحمت خداوند شامل همه چيز مىشود؛ وَ رَحمَتى وَسعَت كُلّ شَيى (6)
- و رحمت من بر هر چيزى گسترده است.
- ولى انسان بخاطر سوء انتخاب خود به جايى مىرسد كه همچون توپ دربسته در اقيانوس رحمت الهى قرار دارد اما ذره اى آب رحمت را به درون نمى پذيرد.
- لعنت شدگان در قرآن
- 1كافران و 2مشركان، 3يهوديان لجوج، 4مرتدان، 5قانون شكنان حيله گر، 6پيمان شكنان، 7كتمان كنندگان حق، 8سردمداران كفر بخاطر فساد در زمين، 9منافقان چند چهره، 10آزار دهندگان به رسول خدا صلّى الله عليه وآله، 11ظالمان، 12قاتلان، 13ابليس،14 تهمت زنندگان به بانوان پاك دامن، 15مخالفان رهبران راستين، 16شايعه سازان دروغ پرداز، 17ناپاك دلان و 18دروغ گويان.
- لعنت شدگان در روايات
- 1كسى كه بر كتاب آسمانى دست برده و مطلبى اضافه كند.
- 2كسى كه مقدرات الهى را نپذيرد.
- 3كسى كه به خاندان پيامبر صلّى الله عليه وآله بى احترامى كند.
- 4كسى كه سهم رزمندگان را به خود اختصاص دهد.(7)
- 5كسى كه مردم را به كار خير دعوت مىكند ولى خودش تارك آن است، يا ديگران را از گناه و عذاب باز مىدارد، ولى خود مرتكب آن مىشود.(8)
- لشكر عقل و جهل
- براى شناخت بيشتر گناهان، حديث معروفى كه در آن، لشكر عقل و جهل شمرده شده راهنماى بسيار خوبى است كه مارا در اين راستا كمك خواهد كرد.(9)
- در آغاز حديث، سماعة بن مهران مىگويد: جمعى در محضر امام صادق عليه السلام بودند، سخن از عقل و جهل به ميان آمد. امام صادق عليه السلام فرمود: عقل و لشكرش و همچنين جهل و لشكرش را بشناسيد تا هدايت گرديد.
- سماعه مىگويد: امام صادق عليه السلام نخست عقل و جهل را تعريف كرد سپس 75 خصلت را به عنوان لشكر عقل شمرد و 75 خصلت ديگر را به عنوان لشگر جهل برشمرد. (كه براى رعايت اختصار از ذكر آنها خوددارى شد) و در پايان فرمود: پيامبران و اوصياى او و هر مؤمن حقيقى مجهز به لشكر عقل هستند.
- اقسام گناه
- علماى اسلام از قديم گناهان را بر دو گونه تقسيم نموده اند:
- 1 گناهان كبيره (بزرگ).
- 2 گناهان صغيره (كوچك).
- اين تقسيم بندى از قرآن و روايات سرچشمه گرفته است؛
- در قرآن چنين مىخوانيم:
- ان تجتنبوا كبائر ماتنهون عنه نكفر عنكم سيئاتكم و ندخلكم مدخلا كريماً(10)
- اگر از گناهان كبيره اى كه از آن نهى شده ايد، اجتناب كنيد، گناهان كوچك شما را مىپوشانيم وشما را در جايگاه خوبى وارد مىسازيم.
- و در جاى ديگر آمده است:
- و وضعَ الكِتاب فَترىَ الُمجرمينَ مُشفِقينَ ممّا فيهِ و يقُولونَ يا ويلتنا ما لِهذا الكِتاب لايُغادِر صغيرة وَلا كَبيرةً الا اَحصاها(11)
- و كتاب (نامه اعمال) در آنجا گذارده شود، گنهكاران را مىبينى كه از آنچه در آن است، ترسان و هراسناكند، و مىگويند: اى واى بر ما، اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى نيست، مگر اينكه آن را شماره كرده است
- و درباره ى مغفرت الهى مىخوانيم:
- انّ اللهّ لايَغفر اَن يُشركَ به و يَغفِر ما دونَ ذلك لِمن يشاَّء و من يُشرك بِاللّه فَقد اِفتَرى اِثما عَظيما(14)
- خداوند (هرگز) شرك را نمى بخشد و پايين تر از آن را براى هركس بخواهد (و شايستگى داشته باشد) مىبخشد و آن كس كه براى خدا شريكى قايل گردد، گناه بزرگى انجام داده است.
- از اين آيات به روشنى استفاده مىشود، كه گناهان، دو گونه اند: كبيره و صغيره و همچنين استفاده مىشود بعضى از گناهان، بدون توبه حقيقى بخشودنى نيست، ولى بعضى از آنها بخشودنى است.
- الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين -- «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»
