خلاصه مباحث کتآب احکام – رساله عملیه رشته  احکام فقه فروع دین ص4 5- كسى كه آبى از او خارج شده و نمى داند منى است يا نه , در صورتى كه تمام اين نشانه ها را داشته باشد

https://hosein128.ir-پایگاه شخصی

https://safarzade.blogپردایش اربعین حسینی

بسم الله الرحمن الرحیم  الحمد لالله رب العالمین

اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی آبائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاًوقائِداً وَ ناصِراًوَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طویلا 

اللهم عجل لولیک الفرج اللهم فانصر الخامنی الکفار و الیهود و المنافقین علیهم الْكُفَّارِ وَ الْمُنَافِقِينَ‏ وَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ اللهم الظالمین بالظالمین وَ اغْلُظْ عَلَيْهِم‏ اللهم وَفَّقَنَا وَ إِيَّاكُمْ لِمَا يُحِبُّ وَ يَرْضَى‏..

خلاصه مباحث کتآب احکام – رساله عملیه رشته  احکام فقه فروع دین ص4

0. 5- كسى كه آبى از او خارج شده و نمى داند منى است يا نه , در صورتى كه تمام اين نشانه ها را داشته باشد جنب است و گرنه جنب نمى باشد, حتى اگر يكى از علامتها وجود نداشته باشد, بجز زن و مريض كه وجود يك نشانه ; يعنى بيرون آمدن از روى شهوت , كافى است ولى اگربعداً متوجه شود جنب بوده , نمازهايى كه با آن حال خوانده است باطل است .
1. 6- بيرون آمدن منى از انسان يكى از نشانه هاى بلوغ است و دو نشانهء ديگر آن عبارت است از:
2. روييدن موى خشن بر عانه .
3. كامل شدن 15سال قمرى براى پسران و 9سال قمرى براى دختران .
4. براى تحقق بلوغ , ظاهر شدن هر سه علامت ضرورت ندارد, بلكه با پديدار شدن يكى از آنها, بلوغ حاصل مى شود. پس اگر جوانى از خود منى ببيند, هر چند به سن بلوغ نرسيده باشد, بالغ است و بايد به تكاليف شرعى عمل نمايد.
5. 7- مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند و اگر بول نكند و بعد از غسل  رطوبتى از او خارج شود كه نداند منى است يا رطوبت ديگر, حكم منى را دارد.(
6. 8- زنان هم ممكن است مانند مردان در خوآب محتلم شوند و در صورتى كه يقين به خروج منى پيدا كردند غسل  واجب مى شود و در صورت شك چيزى بر آنها نيست .
7. 9- استمنا, عملى است حرام و در صورت بيرون آمدن منى , بايد غسل  كند.(
8. انجام غسل
9. در غسل  بايد تمام بدن و سر و گردن شسته شود, خواه غسل  واجب باشد; مانند جنآبت , و يا مستحب ; مانند غسل  جمعه , به عبارت ديگر تمام غسل ها در انجام فرقى ندارند مگر در نيّت .
10. نحوهء انجام غسل  :
11. ترتيبى:
12. اول سر و گردن را بشويد.
13. و سپس نيمه راست بدن .
14. و بعد از آن نيمه چپ بدن را.
15. 2- ارتماسى :
16. با نيت غسل  يكباره زير آب مى رود به طورى كه تمام بدن در آب قرار گيرد.
17. يا به تدريج زير آب مى رود, كه در نهايت تمام بدن در آب قرار گيرد.
18. يا زير آب رفته و در آب به نيت غسل  بدن را حركت مى دهد.
19. حكم كلّى
20. تمام غسل ها در چگونگى انجام با هم تفاوتى ندارد بجز در نيّت .
21. شكيات غسل (1)
22. شك در انجام غسل  (نمى داند غسل  كرده يا نه )
23. بايد غسل  كند (ولى چنانچه نمازيخوانده , صحيح است ولى براى نمازهاى بعدى بايد غسل  كند).
24. شك در صحت غسل  
25. پس از اتمام غسل  شك كند --- به شك اعتنا نمى شود (بنا بر صحت مى گذارد).
26. در بين غسل  شك كند :
27. در شستن مقدارى از طرف چپ بدن شك كند --- ششستن همان مقدار كافى است .
28. در شستن مقدارى از طرف راست شكست كند
29. ---- مشغول شستن طرف چپ شده به شك اعتنا نمى شود
30. ---- مشغول شستن طرف چپ نشده بايد آن مقدار را شسته و سپس طرف چپ را بشويد.
31. در شستن مقدارى از سروگردن شك كند
32. ---- مشغول شستن طرف چپ شده به شك اعتنا نمى شود.
33. ---- مشغول شستن طرف چپ نشده --- بايد آن مقدار را شسته و سپس طرف چپ را بشويد.
34. 3- جايى كه بدن را شك دارد جزء ظاهر است يا باطن (مانند سوراخ جاى گوشواره ) --- شستن آن لازم نيست .
35. 4- در بين غسل  شك كند چيزى كه مانع رسيدن آب باشد در بدن هست يا نه --- اگر احتمال او در نظر مردم بجاست (احتمال عقلائى ) بايد وارسى كند و گرنه لازم نيست
36. غسل  ميّت
37. يكى ديگر از غسل هاى واجب غسل  ميّت است . .
38. 1ـ هرگاه مؤمنى از دنيا برود, بر همهء مكلفين واجب است كه او را غسل  داده و كفن كنند و بر او نماز بخوانند و سپس دفن كنند, و اگر بعضى انجام دهند, از ديگران ساقط مى شود(
39. 2ـ واجب است ميت را سه غسل  بدهند:
40. اول : با آبى كه به سدر مخلوط باشد.
41. دوم : با آبى كه به كافور مخلوط باشد.
42. سوم : با آب خالص .(
43. 3ـ كيفيت غسل  ميت با ساير غسل ها تفاوتى ـ به جز در نيت ـ ندارد, و احتياط واجب آن است كه تا غسل  ترتيبى ممكن است , ميت را غسل  ارتماسى ندهند.(
44. 4ـ سدر و كافور بايد به اندازه اى زياد نباشد كه آب را مضاف كند و به اندزه اى هم كم نباشد كه نگويند سدر و كافور با آب مخلوط شده است.
45. 5ـ اگر سدر و كافور يا يكى از يانها پيدا نشود, بايد به جاى هر كدام كه ممكن نيست ميت را با آب خالص غسل  بدهند.(
46. غسل هاى مستحب
47. غسل هاى مستحب بسيار است , در اينجا به برخى از آنها اشاره مى شود و گفته شد كه غسل هاى مستحب به سه
48. دسته زمانى , مكانى و فعلى تقسيم مى شود:
49. غسل هاى زمانى
50. غسل  جمعه كه از مستحبات مؤكد است و وقت آن از اذان صبح روز جمعه تا ظهر است و اگر تا ظهر انجام
51. نداد تا غروب روز جمعه و در روز شنبه تا ظهر به نيّت قضا بجا آورد.
52. 2- غسل هايى كه در شبهاى ماه رمضان وارد شده است .
53. 3- غسل  روز عيد فطر و قربان .
54. 4- غسل  روزهاى هشتم و نهم ذى حجه .
55. 5- غسل  روزهاى اوّل , وسط و آخر ماه رجب .
56. 6- غسل  روز عيد غدير.
57. 7- غسل  روز مبعث .
58. 8- غسل  شب نيمهء شعبان .
59. 9- غسل  روز ميلاد پيامبر, 17ربيع الاول .
60. 10- غسل  روز اوّل فروردين .
61. غسل هاى مكانى
62. غسل  ورود به حرم مكّه .*
63. شهر مكه و قسمتى از اطراف آن تا حدودى كه مشخص شده , منطقهء حرم مى باشد كه داراى احترام واحكام خاصى است .
64. 2- غسل  ورود به شهر مكه .
65. 3- غسل  رفتن به مسجدالحرام .
66. 4- غسل  رفتن به مدينهء منوره .
67. 5- غسل  رفتن به مسجدالنبى (صلی الله علیه وآله وسلم .
68. غسل هاى فعلى
69. غسل هاى فعلى دو قسم است :
70. الف : غسل  براى كارى كه مى خواهد انجام دهد.
71. ب : غسل  براى كارى كه انجام داده است .
72. و امّا دسته اوّل مانند:
73. غسل  احرام عمره يا حج .
74. غسل  طواف .
75. غسل  زيارت .
76. غسل  وقوف به عرفات .
77. براى خوآب ديدن يكى از ائمه (علیه السلام.
78. غسل  سفر, به خصوص براى زيارت آباعبدالله الحسين (علیه السلام.
79. براى خواندن نماز استسقاء (طلب باران ).
80. و دسته دوّم مانند:
81. براى كشتن قورباغه .
82. ديدن كسى كه به دار آويخته اند.
83. كسى كه براى خورشيد گرفتگى و ماه گرفتگى نماز آيات را عمداً نخوانده , در صورتى كه تمام آن گرفته باشد.
84. براى مسّ ميت پس از غسل  دادن آن .(
85. تيمّم
86. در اين موارد بايد به جاى وضو و غسل  تيمّم كرد:
87. آب نباشد و يا دسترسى به آن نداشته باشد.
88. آب براى انسان ضرر داشته باشد (مثلاً; به سبب استفاده از آب , مرضى در او پيدا مى شود).
89. اگر آب را به مصرف وضو يا غسل  برساند, بيم آن مى رود كه خود يا همسر يا فرزندان يا رفيق , يا كسانى كه به انسان مربوطند, از تشنگى بميرند يا مريض شوند يا به قدرى تشنه شوند كه تحمل آن مشقت دارد و همچنين كسى كه حفظ جان او واجب است طورى تشنه باشد كه اگر آب را به او ندهند تلف مى شود.
90. بدن يا لباس او نجس است و آب بيش از تطهير آن ندارد, و لباس ديگرى هم ندارد.
91. وقت براى وضو گرفتن يا غسل  كردن ندارد بطورى كه اگر وضو بگيرد يا غسل  كند, تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مى شود.
92. مقدار جستجو براى پيدا كردن آب :
93. الف : در آبادى : تا وقتى كه از پيدا شدن آب نااميد شود.
94. ب : در بيآبان :
95. زمين آن پست و بلند است يا به واسطهء درخت و مانند آن عبور در آن مشكل است , بايد از هر طرف به اندازه ء پرتآب يك تير كمان كه تقريباً دويست گام است به دنبال آب برود.
96. زمين آن پست و بلند نيست و عبور مشكل نمى باشد, بايد در هر طرف به اندازهء پرتآب دو تير به دنبال آب برود(
97. چند مسأله :
98. در هر طرفى كه يقين دارد آب نيست , در آن طرف جستجو لازم نيست .(
99. براى تيمم لازم نيست يقين كند كه آب براى او ضرر دارد, بلكه اگر احتمال ضرر بدهد, و احتمال او در نظر مردم بجا باشد, و از آن احتمال ترس براى او پيدا شود, بايد تيمم كند.
100. كسى كه مبتلا به درد چشم است و آب براى او ضرر دارد, بايد تيمم كند.
101. اگر تيمم كند و پيش از نماز بفهمد آب برايش ضرر ندارد, تيمم او باطل است , اگر بعد از نماز بفهمد نمازش صحيح است .
102. كسى كه مى داند آب برايش ضرر ندارد, چنانچه غسل  كند يا وضو بگيرد و بعد بفهمد آب براى او ضررداشته , وضو و غسل  او صحيح است .
103. 6- اگر عمداً نماز را به قدرى تأخير بيندازد كه وقت وضو يا غسل  نداشته باشد, معصيت كرده ولى نماز او با
104. تيمم صحيح است , گرچه احتياط مستحب است قضاى آن نماز را بخواند.(
105. 7- كسى كه شك دارد اگر وضو بگيرد, يا غسل  كند وقت براى نماز او مى ماند يا نه , بايد تيمم كند.(
106. 8- اگر انسان به قدرى وقت دارد كه مى تواند وضو بگيرد يا غسل  كند و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن ; مثل اقامه و قنوت بخواند, بايد غسل  كند يا وضو بگيرد و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن بجا آورد, بلكه اگر به اندازه ء سوره هم وقت ندارد بايد غسل  كند يا وضو بگيرد و نماز را بدون سوره بخواند.(
107. الحمد لالله رب العالمین—
108. اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم