چهل چدیث نبی اکرم صل الله علیه وآل وسلم در وصف علی علیه السلام يَا عَلِيّ - رسول خدا (صل الله علیه وآله وسلم)فرمود: برتر جهاد مؤمن اينكه صبح كند و قصد ظلم بكسى ندارد.

://hosein128.ir- پایگاه شخصی   ​

 https://safarzade.blog پردایش اربعین حسینی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‏-الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين‏

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ‏»

اللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاًوقائِداً وَ ناصِراًوَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طویلا 

اللهم عجل لولیک الفرج اللهم فانصر الخامنی الکفار و الیهود و المنافقین علیهم الْكُفَّارِ وَ الْمُنَافِقِينَ‏ وَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ اللهم الظالمین بالظالمین وَ اغْلُظْ عَلَيْهِم‏ اللهم وَفَّقَنَا وَ إِيَّاكُمْ لِمَا يُحِبُّ وَ يَرْضَى‏..

0. بسم الله الحمن الرحیم چهل چدیث نبی اکرم صل الله علیه وآل وسلم در وصف علی علیه السلام
1. يَا عَلِيّ همان: بسندش تا رسول خدا (صل الله علیه وآله وسلم) كه فرمود: برتر جهاد مؤمن اينكه صبح كند و قصد ظلم بكسى ندارد. أَفْضَلُ الْجِهَادِ مَنْ أَصْبَحَ لَا يَهُمُّ بِظُلْمِ أَحَدٍ
2. يَا عَلِيّ رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود: اى على هر كس مردم از زبان او بترسند از اهل آتش مى‏باشد مَنْ خَافَ النَّاسُ لِسَانَهُ فَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ
3. يَا عَلِيّ يا علىّ: بدترين مردم كسى است كه مردم براى احتراز از زخم زبان و آزارش او را گرامى دارند. و در روايتى ديگر آمده است كه براى احتراز از شرّش.شَرُّ النَّاسِ مَنْ أَكْرَمَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ وَ رُوِيَ شَرِّهِ
4. يَا عَلِيّ بدترين مردم كسى است كه آخرتش را بدنيايش بفروشد، و بدتر از او كسى است كه آخرتش را بدنياى غير خود بفروشد.شَرُّ النَّاسِ مَنْ بَاعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَاهُ وَ شَرٌّ مِنْ ذَلِكَ مَنْ بَاعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَا غَيْرِهِ-
5. يَا عَلِيّ كسى كه عذر معتذرى را- چه راستگو باشد و چه دروغگو- نپذيرد.بشفاعت من نخواهد رسيد.مَنْ لَمْ يَقْبَلِ الْعُذْرَ مِنْ مُتَنَصِّلٍ صَادِقاً كَانَ أَوْ كَاذِباً لَمْ يَنَلْ شَفَاعَتِي‏
6. يَا عَلِيّ خداوند عزّ و جلّ دروغ مصلحت آميز را دوست ميدارد، و راست‏مفسده‏انگيز را منفور ميشمارد.إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَحَبَّ الْكَذِبَ فِي الصَّلَاحِ وَ أَبْغَضَ الصِّدْقَ فِي الْفَسَادِ
7. يَا عَلِيّ كسى كه نوشيدن شراب را براى غير خدا ترك گويد خدا او را از صراحيهائى مهر مشك بر نهاده سقايت ميكند. پس علىّ عليه السّلام گفت: براى غير خدا؟! فرمود: آرى، اگر بقصد حفظ جان خود آن را ترك گويد، خدا عمل او را مشكور ميدارد. مَنْ تَرَكَ الْخَمْرَ لِغَيْرِ اللَّهِ سَقَاهُ اللَّهُ مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُومِ فَقَالَ عَلِيٌّ علیه السلام لِغَيْرِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ وَ اللَّهِ صِيَانَةً لِنَفْسِهِ يَشْكُرُهُ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ‏
8. يَا عَلِيّ شرابخوار بمانند بت پرست است.شَارِبُ الْخَمْرِ كَعَابِدِ وَثَنٍ‏
9. يَا عَلِيّ خداوند عزّ و جلّ نماز شرابخوار را تا چهل روز قبول نميكند، پس اگر او در اين چهل روز بميرد كافر مرده است.مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: يعنى در صورتى كه آن را حلال بداند.شَارِبُ الْخَمْرِ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صَلَاتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً فَإِنْ مَاتَ فِي الْأَرْبَعِينَ مَاتَ كَافِراً قَالَ مُصَنِّفُ هَذَا الْكِتَابِ رَحِمَهُ اللَّهُ يَعْنِي إِذَا كَانَ مُسْتَحِلًّا لَهَا
10. يَا عَلِيّ هر مسكرى حرام است، و هر چيز كه مقدار بسيار آن مست كند، جرعه‏اى از آن نيز حرامست.كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَ مَا أَسْكَرَ كَثِيرُهُ فَالْجُرْعَةُ مِنْهُ حَرَامٌ‏
11. يَا عَلِيّ همگى گناهان را در حجره‏اى نهاده‏اند، و شرب خمر را كليد آن قرار داده‏اند.جُعِلَتِ الذُّنُوبُ كُلُّهَا فِي بَيْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتَاحُهَا شُرْبَ الْخَمْرِ
12. يَا عَلِيّ بر شرابخوار ساعتى ميگذرد كه در آن ساعت پروردگار عزّ و جلّ خود را نميشناسد.يَأْتِي عَلَى شَارِبِ الْخَمْرِ سَاعَةٌ لَا يَعْرِفُ فِيهَا رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏
13. يَا عَلِيّ برافكندن كوههاى استوار از برافكندن حكومتى كه دوران او سپرى نشده باشد آسانتر است.شرح: «مراد آنست كه تا اسباب زوال حكومتى پيدا نشود آن حكومت بر جا است و از بين نخواهد رفت، مثل اينكه مردم خود راضى بحكومتى باشند و از آن اطاعت كنند، و فرمان او را مخالفت نكنند ممكن نيست آن حكومت زائل شود مگر با مردمش»إِنَّ إِزَالَةَ الْجِبَالِ الرَّوَاسِي أَهْوَنُ مِنْ إِزَالَةِ مُلْكٍ مُؤَجَّلٍ لَمْ تَنْقَضِ أَيَّامُهُ‏
14. يَا عَلِيّ كسى كه نه از دينش متنفع شوى و نه از دنيايش، تو را در همنشينى او خيرى نيست، و كسى كه مقام تو را پاس ندارد، و تو را محترم نشمارد، مقام او را پاس مدار، و او را محترم مشمار.مَنْ لَمْ تَنْتَفِعْ بِدِينِهِ وَ لَا دُنْيَاهُ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي مُجَالَسَتِهِ وَ مَنْ لَمْ يُوجِبْ لَكَ فَلَا تُوجِبْ لَهُ- وَ لَا كَرَامَةَ
15. يَا عَلِيّ همى سزد تا هشت خصلت در وجود مؤمن دست بهم دهد: متانت و مقاومتى بهنگام بلاء، و شكرى بهنگام رفاه، و قناعتى بروزى مقدّر از جانب خداوند عزّ و جلّ، چنان كه بر دشمنان ستم روا ندارد، و بار توقّع خود را بر دوستان تحميل نكند، بدنش از تحمّل كار خود خسته و ملول است، و مردمان از جانب او در آسايش و امانند.يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْمُؤْمِنِ ثَمَانُ خِصَالٍ وَقَارٌ عِنْدَ الْهَزَاهِزِ وَ صَبْرٌ عِنْدَ الْبَلَاءِ وَ شُكْرٌ عِنْدَ الرَّخَاءِ وَ قُنُوعٌ بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَا يَظْلِمُ الْأَعْدَاءَ وَ لَا يَتَحَامَلُ عَلَى الْأَصْدِقَاءِ بَدَنُهُ مِنْهُ فِي تَعَبٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ ‏
16. يَا عَلِيّ خدا بهشت را حرام كرد. بر آنان كه خيلى فحش ميدهند و باكى ندارند از هر چه بگويند يا در باره‏شان گفته شود.حَرَّمَ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَاحِشٍ بَذِيٍّ لَا يُبَالِي مَا قَالَ وَ لَا مَا قِيلَ لَهُ‏
17. يَا عَلِيّ خوشا بحال كسى كه عمرش طولانى شود و كردارش نيك گردد.طُوبَى لِمَنْ طَالَ عُمُرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ‏
18. يَا عَلِيّ شوخى مكن كه آبرويت را ميبرد، دروغ مگو كه نور چهره‏ات را مى‏زدايد، و از دو خصلت پرهيز كن بى‏قرارى و سستى پس همانا تو اگر بى‏قرارى كنى نمى‏توانى بر حق بردبار باشى و اگر سستى كنى حقى را ادا نمى‏كنى.لَا تَمْزَحْ فَيَذْهَبَ بَهَاؤُكَ وَ لَا تَكْذِبْ فَيَذْهَبَ نُورُكَ وَ إِيَّاكَ وَ خَصْلَتَيْنِ الضَّجَرَ وَ الْكَسَلَ فَإِنَّكَ إِنْ ضَجِرْتَ لَمْ تَصْبِرْ عَلَى حَقٍّ وَ إِنْ كَسِلْتَ لَمْ تُؤَدِّ حَقّاً
19. يَا عَلِيّ براى هر گناهى توبه‏ايست مگر خوى بد زيرا كه صاحبش از هر گناهى كه بيرون آيد در گناه ديگرى وارد مى‏شود.لِكُلِّ ذَنْبٍ تَوْبَةٌ إِلَّا سُوءَ الْخُلُقِ فَإِنَّ صَاحِبَهُ كُلَّمَا خَرَجَ مِنْ ذَنْبٍ دَخَلَ فِي ذَنْب‏. من لا يحضره الفقيه-ترجمه غفارى، ج‏6، ص: 276
20. يَا عَلِيُ‏ تو را فقط كسى دوست دارد كه از لحاظ ولادت طاهر باشد، و تنها كسى به تو بغض مى‏ورزد كه نقصان و خباثتى در ولادت او باشد. و جز مؤمن دوستدار تو نيست، و جز كافر با تو دشمنى و مخالفت نمى‏كند.لَا يُحِبُّكَ إِلَّا مَنْ طَابَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا يُبْغِضُكَ إِلَّا مَنْ خَبُثَتْ وِلَادَتُهُ وَ لَا يُوَالِيكَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا يُعَادِيكَ إِلَّا كَافِر
21. يَا عَلِيُ‏ در نزد من مانند منزلت هارون در نزد موسى عليه السّلام است.يعنى: چنانچه هارون برادر و وصىّ موسى عليه السّلام است تو نيز برادر و وصىّ منى و چنانچه طاعت من در ايّام حياتم بر تمامى أنام واجب است اطاعت تو اى على عليه السّلام‏ ..أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى طَاعَتُكَ وَاجِبَةٌ عَلَى مَنْ بَعْدِي كَطَاعَتِي فِي حَيَاتِي غَيْرَ أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي أَ لَسْتُمْ تَعْلَمُونَ
22.  يَا عَلِيُ‏ «اى علىّ تو و شيعيانت بر اساس فطرت پاك و حقيقت هستيد، و باقى مردم از اين حقيقت و فطرت دور مى‏باشند»، پس چرا بايد از پيامبر خود محمّد قبول مى‏كرديد! چطور؟ با اينكه او خود شما را به عهدشكنى از وصىّ و امين و وزير و برادر و ولىّ خود علىّ بن ابى طالب باخبر ساخته بود، همو كه از تمام شما دلپاكتر، و عالمتر، و در اسلام مقدّمتر، و از همه شما نزد رسول خدا فهميده‏تر بود،أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ عَلَى الْفِطْرَةِ وَ النَّاسُ مِنْهَا بِرَاءٌ فَهَلَّا قَبِلْتُمْ مِنْ نَبِيِّكُمْ كَيْفَ وَ هُوَ خَبَّرَكُمْ بِانْتِكَاصَتِكُمْ عَنْ وَصِيِّهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ أَمِينِهِ وَ وَزِيرِهِ وَ أَخِيهِ وَ وَلِيِّهِ دُونَكُمْ أَجْمَعِين‏-
23. يَا عَلِيّ ثَلَاثٌ مِنْ مَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ أَنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَكَ وَ تَصِلَ مَنْ قَطَعَكَ وَ تَحْلُمَ عَمَّنْ جَهِلَ عَلَيْك‏.                                                                                                              
24. يَا عَلِيّ أَرْبَعَةٌ لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ إِمَامٌ عَادِلٌ وَ وَالِدٌ لِوَلَدِهِ وَ الرَّجُلُ يَدْعُو لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ وَ الْمَظْلُومُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي لَأَنْتَصِرَنَّ لَكَ وَ لَوْ بَعْدَ حِينٍ.
25. يَا عَلِيّ : اى على! از چهار چيز پيش از چهار چيز بهره ببر: از جوانيت پيش از پيرى، و تندرستيت پيش از بيمارى، و بينيازيت پيش از نيازمندى، و زندگيت پيش از مرگ.بَادِرْ بِأَرْبَعٍ قَبْلَ أَرْبَعٍ شَبَابِكَ قَبْلَ هَرَمِكَ وَ صِحَّتِكَ قَبْلَ سُقْمِكَ وَ غِنَاكَ قَبْلَ فَقْرِكَ وَ حَيَاتِكَ قَبْلَ مَوْتِك‏.
26. یا علی : اى على همانا خداى تبارك و تعالى مرا در باره تو هفت خصلت بخشيده: يَا عَلِيُّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَعْطَانِي فِيكَ سَبْعَ خِصَالٍ ‏
27. تو اولين  فردى هستى كه با من از قبر سر بر ميارى- یا  یا علی: أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ يَنْشَقُ عَنْهُ الْقَبْرُ مَعِي
28. یا علی: تو نخستين كسى هستى كه با من در كنار صراط توقف ميكنى، أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ يَقِفُ عَلَى الصِّرَاطِ مَعِي
29. یا علی: تو اول كسى هستى كه پوشيده شوى هر گاه كه من پوشيده شوم و زنده شود هر گاه من زنده شوم و تو اول كسى هستى كه با من در مقامهاى بلند باشى‏- وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى إِذَا كُسِيتُ وَ يَحْيَا إِذَا حُيِيتُ-
30. یا علی: تو اول فردى هستى كه‏ با من زنده ميشوى و با من لباس ميپوشى، وَ يُحَيَّا إِذَا حُيِّيتُ وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ يَسْكُنُ مَعِي فِي عِلِّيِّينَ –
31. یا علی: نخستين فردى هستى كه با من از آشاميدنيهاى سر به مهر بهشتى خواهى نوشيد.وَ أَنْتَ أَوَّلُ مَنْ يَشْرَبُ مَعِي مِنَ الرَّحِيقِ الْمَخْتُومِ الَّذِي‏ خِتامُهُ مِسْكٌ‏
32. يَا عَلِيُ‏: يا على تو بعد از من مدت باقى و پابرجا و به بليه امتم گرفتار و مبتلا خواهى شد و مخاصمه شما و ايشان در نزد خداى منان خواهد بود، مستعد جواب خصومت در نزد ايزد احد باش گفتم پدر و مادرم فداى تو باد براى من واضح و بين گردان كه آن فتنه كه مبتلا بآن خواهم شد، چه نوع است و بر كدام نهج بعد از شما مجاهده بآن اهل دغا نمايم؟إِنَّكَ بَاقٍ بَعْدِي وَ مُبْتَلًى بِأُمَّتِي وَ مُخَاصَمٌ بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ فَأَعْدِدْ لِلْخُصُومَةِ جَوَاباً فَقُلْتُ بِأَبِي وَ أُمِّي أَنْتَ بَيِّنْ لِي مَا هَذِهِ الْفِتْنَةُ الَّتِي أُبْتَلَى بِهَا وَ عَلَى مَا أُجَاهِدُ بَعْدَكَ؟
33. یاعلی : اى على تو مقاتله بعد از من به اصحاب ناكثه و قاسطه و مارقه نمائى و هر يك يك آن مردم را حضرت نبى‏اكرم باسم براى من بيان كرد، و فرمود كه تو مجاهده با امتان من كه مخالف قرآن و خلاف سنت من به علانيه يا پنهان نمايند و با جمعى كه عمل برأى در دين حضرت رب العالمين نمايند نمائى، زيرا كه هيچ رأى در دين خداى تعالى نيست و آن همه امر و نهى است و در امر و نهى برأى عمل نمودن دور از قاعده و صواب است. فَقَالَ‏ لِي‏ إِنَّكَ‏ سَتُقَاتِلُ‏ بَعْدِي‏ النَّاكِثَةَ وَ الْقَاسِطَةَ وَ الْمَارِقَةَ وَ جَلَاهُمْ وَ سَمَّاهُمْ رَجُلًا رَجُلًا وَ تُجَاهِدُ مِنْ أُمَّتِي كُلَّ مَنْ خَالَفَ الْقُرْآنَ وَ سُنَّتِي مِمَّنْ يَعْمَلُ فِي الدِّينِ بِالرَّأْيِ وَ لَا رَأْيَ فِي الدِّين‏
34. يَا عَلِيُ‏ عَنْ مَرْكَزِكَ فَقَالَ بَلَغَنِي عَنِ النَّاسِ كَذَا وَ كَذَا فَقَالَ لَهُ ص أَ مَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي فَانْصَرَفَ عَلِيٌّ إِلَى مَوْضِعِهِ فَدَبَّرُوا عَلَيْه‏
35. يَا عَلِيُّ عَنْ مَرْكَزِكَ فَقَالَ بَلَغَنِي عَنِ النَّاسِ كَذَا وَ كَذَا فَقَالَ لَهُ ص أَ مَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي فَانْصَرَفَ عَلِيٌّ إِلَى مَوْضِعِهِ‏
36. «يا على‏ حربك حربى و سلمك سلمى» (يعنى جنگ با تو جنگيدن با من است و صلح و سازش با تو صلح با من است)؟ يَا عَلِيُّ حَرْبُكَ‏ حَرْبِي‏ وَ سِلْمُكَ‏ سِلْمِي‏ وَ حَرْبِي حَرْبُ اللَّهِ وَ سِلْمِي سِلْمُ اللَّهِ وَ مَنْ سَالَمَكَ فَقَدْ سَالَمَنِي وَ مَنْ سَالَمَنِي فَقَدْ سَالَمَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَ‏
37. يَا عَلِيُ : طلاق زنان من (خلع از منصب امّ المؤمنينى) پس از من بدست تو است» را شنيده است برخاسته و گواهى دهد، در اين هنگام سيزده مرد كه دوتاى آنان از أصحاب بدر بودند بر صحّت اين حديث شهادت دادند.و از حضرت باقر عليه السّلام روايت است كه فرمود: چون در روز جمل هودج عائشه را تير باران كردند، أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود: بخدا سوگند هيچ راهى جز اينكه پس از طلاق او را از منصب امّ المؤمنينى خلع كنم ندارم، سپس روى به جماعت نموده و فرمود: هر كدامتان را به خدا قسم مى‏دهم كه اگر اين سخن پيامبر كه فرمود: «ا پس با ديدن اين صحنه عائشه گريه كرد بطورى كه صداى گريه‏اش را همه شنيدند. يَا عَلِيُ‏ أَمْرُ نِسَائِي بِيَدِكَ مِنْ بَعْدِي قَالَ فَبَكَتْ عَائِشَةُ عِنْدَ ذَلِكَ حَتَّى سَمِعُوا بُكَاءَهَا فَقَالَ عَلِيٌّ ع لَقَدْ أَنْبَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ص بِنَبَإٍ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُمِدُّكَ يَا عَلِيُ‏ يَوْمَ الْجَمَلِ‏ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِين‏
38. ىا على: بسا در ميان فرزندان تو [فرزندانى‏] با فضيلت كه كشته مى‏شوند در حالى كه مردم همچنان ايستاده مى‏نگرند و بى‏تفاوتند، زشت باد امّتى كه ببينند فرزندان پيامبرشان از روى ستم كشته مى‏شوند و آنان بى‏تفاوت باشند و براى جلوگيرى دست به اقدامى نزنند. آرى، قاتل و فرمانده قتل و ناظر بى‏تفاوت همگى در جرم و گناه يكسانند و در لعنت و نفرين شريك.يَا عَلِيُ‏ كَمْ فِي وُلْدِكَ مِنْ وَلَدٍ فَاضِلٍ يُقْتَلُ‏ وَ النَّاسُ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ لَا يُغَيِّرُونَ فَقَبُحَتْ أُمَّةٌ تَرَى أَوْلَادَ نَبِيِّهَا يُقْتَلُونَ ظُلْما
39. يا على‏! همانا من نام تو را در چهار موضع قرين و توأم با نام خود ديدم پس بنگاه نمودن بآن انس گرفتم: يا على‏ من در چهار جا نام تو را پيوست نام خود ديدم و بديدن آن خوشدل شدم، چون در سفر معراج خود ببيت المقدس رسيدم ديدم بر صخره آن نبشته‏ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‏ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏ او را بوزيرش كمك دادم و يارى‏ كردم بجبرئيل گفتم وزير من كيست؟گفت على بن ابى طالب است، چون بسدرة المنتهى رسيدم ديدم بر آن نوشته است، من خدايم معبودى جز من نيست محمد برگزيده خلق منست او را بوزيرش كمك دادم و بوزيرش يارى كردم، بجبرئيل‏گفتم وزيرم كيست؟ گفت على بن ابى طالب است چون از سدره گذشتم و بعرش پروردگار جهانيان رسيدم ديدم بر ستون‏هاى آن نوشته من خدايم جز من معبودى نيست، من يگانه‏ام، محمد دوست منست او را بوزيرش كمك كردم و بوزير وى يارى كردم و چون سربلند كردم ديدم بر طاق عرش نوشته شده، من خدايم جز من معبودى نيست من يگانه‏ام محمد بنده و فرستاده من است، او را بوزيرش كمك كردم و بوزيرش يارى كردم. يا عليّ! إنّي رأيت إسمك مقرونا باسمي في أربعة مواطن فآنست بالنظر إليه: إنّي لمّا بلغت بيت المقدّس في معراجي إلى السماء وجدت على صخرتها «لا إله الّا اللّه محمّد رسول اللّه أيّدته بوزيره و نصرته بوزيره» فقلت لجبرئيل: من وزيرى؟ فقال: عليّ بن أبيطالب عليه السّلام، فلمّا انتهيت إلى سدرة المنتهى وجدت مكتوبا عليها: «إنّي أنا اللّه لا إله إلّا أنا وحدي، محمّد صفوتي من خلقي أيّدته بوزيره و نصرته بوزيره» فقلت لجبرئيل: من وزيرى؟ فقال: عليّ بن أبي طالب عليه السّلام، فلمّا جاوزت السدرة إنتهيت إلى عرش ربّ العالمين فوجدت مكتوبا على قوائمه: «أنا اللّه لا إله إلّا أنا وحدي، محمّد حبيبي أيّدته بوزيره و نصرته بوزيره».
40. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين‏«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ‏»