پیومند حضرت اباعبدالله حسين عليه السلام ؛ قرآن ، با نماز، و دعا، و ذكر؛ و خاك كربلا.. نماز واباعبدالله در كوچكترين سوره (كوثر) از نماز سخن به ميان مىآورد، امام حسين عليه السلام آن را اقامه مىنمايد.
پیومند حضرت اباعبدالله حسينعليه السلام ؛ قرآن ، با نماز، و دعا، و ذكر؛ و خاك كربلا..
نماز واباعبدالله
دركوچكترين سوره (كوثر) ازنماز سخن به ميان مىآورد، امام حسينعليه السلام آن را اقامه مىنمايد. «اشهد انّك قد اقمت الصلوة»
اگرقرآن فرمايد:نماز را با جماعت ، امام حسينعليه السلام در برابر صفوف دشمن برگزاركند. «و اركعوا مع الراكعين» «بقره/
اگرقرآن نحوهى اقامهنماز در ميدان جنگ را به پيامبر صلى الله عليه و آله آموزش مىدهد؛ «و اذا كنتَ فيهم فاقمت لهم الصلوة فلتقم طائفةٌ منهم معك وليأخذوا اسلحتهم ...»، امام حسينعليه السلام در ميدان جنگنماز را اقامه مىفرمايد.
اگرقرآن نماز را به عنوان يك منبع انرژىزاى غيبى معرّفى و مؤمنان را امر به استعانت از آن فرمايد: «استعينوا..و الصلوة»« بقره»
امامحسينعليه السلام نيز در بحبوحهى جنگ و مشكلات آن، ازنماز استعانت مىجويد.
قرآن اقامهىنماز را در اوّل وقت سفارش فرمايد؛امام ظهر عاشورا در اوّل وقت اقامه نمايد«اقم الصلوة لدلوك الشمس» « اسراء/
حضرت عيساى مسيح عليه السلام تا زمانى كه نفس دارند، مأمور به اقامهنماز شدهاند؛«اوصانى بالصلوة و الزكوة ما دمت حيّا»
امامحسينعليه السلام نيز تا آخرين لحظه همراهنماز است. «اوصانى بالصلوة و الزكوة ما دمت حيّا» « مريم/31»
اگرقرآن از كسانى كه تجارت، آنها را ازنماز غافل نمىسازد، ستايش مىكند؛ راجع به امام حسينعليه السلام چه بايد گفت كهحتّى حفظ جان هم او را ازنماز غافل نساخت. «رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر اللّه و اقام الصلوة»« نور/37»،
اقاسيدالشهدا سر مقدّس بر روى نى قرآن مىخواند، يعنى سر از بدن جدا مىشود ولى سر و دل از قرآن جدا نمىشود.
اگرقرآن در آغاز بزرگترين سورهى خود (بقره) مىفرمايد:«الّذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصلوة» «بقره/ 3»
امامحسينعليه السلام نه تنها خود نماز خواند كه نمازهاى نمازگزاران را نماز كرد.
درحديث مىخوانيم: سه چيز موجب قبولى نماز است: حضور قلب، نماز نافله و تربت سيدالشهدا.
امامحسينعليه السلام به خواهرش زينب عليها السلام مىفرمايد: در نمازت به من دعا كن.
نمازبايد در جامعه و علنى اقامه شود؛«اقيموا الصلوة»
و امامحسينعليه السلام با آنكه مىتوانست در خيمه نماز بخواند و با اينكه نمازش شكسته بود، در مقابل جمعيت نماز بپا داشت.
هنگام اقامهى نماز در ظهر عاشورا، 30 تير به سوى حضرت رها شد، يعنى در برابر هر كلمه تقريبا يك تير به امام پرتاپ شد.
به راستى نماز چيست كه در عصر تاسوعا كه به سيد الشهدا عليه السلام پيشنهاد حمله مىشود، حضرت جنگ را به تأخير مىاندازند
حضرت طى چند نوبت گفتگو جنگ را يك روز به تأخير مىاندازند و مىفرمايند: «انّىاحبّ الصلوة» و
نفرمود: مىخواهم نماز بخوانم، بلكه فرمود: من نماز را دوست دارم. بسيارى از ما نماز مىخوانيم، ولى چقدر نماز را دوست داريم؟
امامحسينعليه السلام حاضر شود تا بدن مباركشان سوراخ سوراخ شود، ولى ارزش نماز شكسته نشود.
عزادارنحسينى! ظهر عاشورا كجا هستيد، به ياد امام حسينعليه السلام و آخرين نماز كربلاى او، همراه با حضرت مهدى (عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) نماز ظهر عاشورا را باشكوه و با اخلاص بپا داريد.
(بهشتيان از دوزخيان مىپرسند:) چه چيز شما را روانه دوزخ كرد؟گويند: ما از نمازگزاران نبوديم و در فكر اطعام مساكين نبوديم.
نمازعامل نجات از گناه است. اما هر نمازى قبول نيست دقت كن درچه لباسى و مكانى نمازخوانى درآمدحلالنباشد، نماز قبول نيست.
البتهخيلىها هم هستند كه نمازشان ارزش ندارد. روايت داريم كه اگر زن و شوهر به هم بگويند ما كه از تو خيرى نديديم.
نماز هيچكدام مورد قبول نيست.زن و شوهرى كه به هم نيش بزنند. «رُبَّ قَائِمٍ حَظُّهُ مِنْ قِيَامِهِ السَّهَرُ» (فضائل الأشهر الثلاثه)
خيلى نمازشب خوانها تنها فايدهاى كه بدست مىآورند بى خوابى است و خدا مىفرمايد به اينها چيزى نمىدهم.
اوخدارامسخره مىكند. به كميل مىگويد نماز و روزه كافى نيست مهم اين كه قلب پاك هم داشته باشى. پس هر نمازى قبول نيست.
اولعزادار حضرت مهدى. و شما در عزادارى با حضرت مهدى (عليهالسلام) هم نواشويد. اين نماز ظهر تاسوعا و عاشورا خيلى قشنگ شد.
عزاداران امام حسين نماز را از ايران به پاكستان و كويت و دبى و از پاكستان به آمريكا وسط خيابان نيويورك شيعيان نماز جماعت
دانماركى كه كاريكاتور پيغمبر را مىكشد و پيغمبر ما را مسخره مىكند، چهل هزار تا شيعه عزادارى كردند. وجمعى آنها نماز خوانند.
اين نماز ظهر عاشورا و تاسوعا خيلى تبليغ خوبى بود. امام حسين از نماز كه نگذشت، از مستحبات هم نگذشت. آقا حالا اذان نگو.
حالااقامه نگو. نمىشود! حالا جماعت نخوان. نمىشود. حالا اول وقت نخوان، نمىشود. يعنى امام حسين نه از نماز نگذشت، از مستحباتش هم نگذشت. برنامههاى عزادارى طورى نباشد كه نماز صبح قضا شود. ظهر عاشورا و تاسوعا به نماز عنايت داشته باشيم.
امامحسين از نماز كه نگذشت، آقا حالا اذان نگو. نمىشود! حالا اقامه نگو. نمىشود! حالا جماعت نخوان. نمىشود. حالا اول وقت نخوان، نمىشود. يعنى امام حسين نه از نماز نگذشت، از مستحباتش هم نگذشت. عزادارى طورى نباشد كه نماز صبح قضا شود.
حضرتابراهيم خليل الله.حاضر شد ازگوسفندان خود بگدرد به خاطر اينكه نام خدا را با صداى زيبا ازجبرئيل بشنود،
حضرتابراهيمبراي شنيدن جمله سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ حاضر شد از گوسفندان خود در چند نوبت بگذرد
ابراهيمخليل يك بارنصف ،بار ديگر تمام گوسفندان وازتمام اموا ل خود بگذرد تا تا چند نوبت ذكرخدا را گوش دهد.
امام حسين درتمام موارد نهضت عاشورا با ذكر ويا دخدا وطلب رضايت خدابود حتي در آخرين لحظات در گودال قتلگاه ذمذمه داشت
امام حسين پس از شهادت برادران، عزيزان و اصحاب خود و در حالى كه در گودى قتلگاه به خون آغشته بود ذكر خدا برلب داشت.
امام حسينعليه السلام در پيشگاه خداوند در ساعات آخر عمر «الهى رِضاً بِقضائك صبرا على بلائك ،تسليما لامرك لا معبود سواك
خداوندا! كشته شدن نتواند ميان من و تو جدايى اندازد وعلاقه قلبى مرا نسبت به تو كم كند، رضايت من در هرحال رضايت تو است.
خداوند مىفرمايد: «اذكرونى اذكركم»؛ شما ياد من باشيد من هم شما را ياد مىكنم. ابراهيم عليه السلام و اسماعيل عليه السلام چند روزى در دنيا خود را تسليم رضاى خدا كردند، ولى خداوند متعال در طول تاريخ نام آن بزرگواران را زنده نگه داشت.
نماز، والاترين عبادت .«أَلا بِذكر اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»، البته ياد ما از خدا، سبب ياد خدا از ماست. «اذكرونِى أَذكركُمْ».
عامل نجات حضرت يونس در شكمماهى تسبيح خداوند، مىگفت:«سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»، «كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ»
عامل نجات حضرت ابراهيم عليه السلام كافران و نمروديان، تصميم گرفتند او را به قتل برسانند، تهيهى آتش وسيعى و پرتاب نمودن حضرت ابراهيم در آن، قصد خود را عملى كردند؛ امّا خداوند با گلستان نمودن آن آتش، حضرت را نجات داد. «فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
مال، قدرت، دوستان و طرفداران، عامل نجات نيستند.خودانسان در قيامت اعتراف كند.«ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ» «ما أَغْنى عَنِّي مالِيَهْ
وابستگى، عامل نجات نيست؛ شايستگى لازم است. «إِلَّا امْرَأَتَهُ»
نماز، عامل نجات از دوزخمَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ* قَالُواْ لَمْنَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ* وَ لَمْنَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ «مدّثر/ 42- 44»
گريه بر امام حسين(عليهالسلام)، عامل نجات و سعادت .البته عزادارى خيلى مهم است. يك قطره اشك چشم مثل يك سوييچ ماشين مىماند. يك سوييچ ماشين يك ماشين را راه مىاندازد. يك كبريت يك شهر را آتش مىزند. به شرطى كه ماشين سالم باشد وهم بنزين.
اگر ما باقى كارهايمان درست باشد، اين اشك چشم مثل يك سوييچ ماشين است. خيلى پرواز مىدهد. خدا از همه قبول كند.
سجده واباعبدالله
نماز و ياد حسينعليه السلام بهترين چيزى كه سجده بر آن سفارش شده، خاك كربلا و تربت امام حسينعليه السلام .
امام صادقعليه السلام هنگام سجده پيشانى مقدّسش را بر خاك كربلا مىگذاشت.
براىهمراه داشتن تسبيح تربت امام حسين مثل گفتن سبحان اللَّه و سجده بر مهر سبب كنار رفتن پردهها و قرببه ذات مقدّس خداوند ا.
سجده بر خاك حسين، يعنى نماز همراه ولايت.
سجده بر خاك حسين، يعنى نماز همراه شهادت.
قبلهواباعبدالله
زراره ازامام صادق عليه السلام در باره كعبه پرسيد:دهها سالست كه هرگاه دربارهى حج و كعبه از شما سوال كنم، پاسخ جديدى دهيد
علم شما به كجا متّصل است؟ امام فرمودند:آيا مىخواهى كعبهاى كه هزاران سال قبل از آدم بوده با چند كلمه اسرارش تمام شود.
اين در حالى است كه كعبه و تمامى اسرار و رموز آن كه امام به آن اشاره فرمودند، تنها قبلهى نمازست و قبله، يكى از شرايط نمازاست.!!
اميد نجات از غيرخدا
اميد نجات از غيرخدا عامل وابستگىست.قرآن اين اميد را قطع كند «مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ» (عنكبوت/
كسانى كه به غير خدا تكيه مىكنند تكيه گاه آنان مثل خانه عنكبوت است كه اگر به آن فوت كنى از بين مىرود
شاه سابق ما به تمام كشورها باج مىداد براى روز نجات كسى او را نجات نداد و اگر هم نجات مي داند بيش از اين رسوا مىشدند.
