- زیارت اباعبدالله الحسین اربعین پیاده 2-
- بسم الله الرحمن الرحیم
- اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
- وَ عِنْدَهُ مُرَازِمٌ فَسَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام : کسى که پیاده به زیارت قبر حضرت امام حسین علیه السلام برود
- یَقُولُ مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَیْنِ علیه السلام مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ : خداوند متعال به هر گامى که برداشته و به هر قدمى که از زمین بلند نموده و بر آن نهاده
- وَ بِکُلِّ قَدَمٍ یَرْفَعُهَا وَ یَضَعُهَا عِتْقَ رَقَبَةٍ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِیلَ : ثواب آزاد کردن بندهاى از اولاد حضرت اسماعیل رادهد.
- وَ مَنْ أَتَاهُ بِسَفِینَةٍ فَکَفَتْ بِهِمْ سَفِینَتُهُمْ : و کسى که با کشتى به زیارت آن حضرت رود و در اثناء چپ شده و سرنشینانش را در آب بریزد
- نَادَى مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ طِبْتُمْ وَ طَابَتْ لَکُمُ الْجَنَّةَ. : منادى از آسمان نداء مىکند: خوشا به حال شما و گوارا باد بر شما بهشت.
- الباب الخمسون کرامة الله تبارک و تعالى لزوار الحسین بن علی علیه السلام : باب پنجاه کرامت خداوند تبارک وتعای بر زوار حسین بن علی علیه السلام
- یَقُولُ مَا مِنْ أَحَدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِلَّا وَ هُوَ یَتَمَنَّى أَنَّهُ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَیْنِ : احدى نیست درروز قیامت مگر آنکه آرزو مىکند از زوّار امام حسین علیه السلام باشد
- لِمَا یَرَى مِمَّا یُصْنَعُ بِزُوَّارِ الْحُسَیْنِ ع مِنْ کَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى : زیرا مشاهده مىکند با ایشان چه معاملهاى شده و چه کرامتى حق تبارک و تعالى در باره آنها منظور مىفرماید.
- قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام : کَأَنِّی بِالْمَلَائِکَةِ : فرموند گویا مىبینم که فرشتگان
- وَ اللَّهِ قَدْ ازْدَحَمُوا الْمُؤْمِنِینَ عَلَى قَبْرِ الْحُسَیْنِ علیه السلام : با مؤمنین بر سر قبر حضرت حسین بن على علیهما السّلام ازدحام کردهاند.
- قَالَ قُلْتُ فَیَتَرَاءَوْنَ لَهُ قَالَ هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ : راوى مىگوید: عرضه داشتم:آیا مؤمنین فرشته را مىبینند؟حضرت فرمودند:هرگز، هرگز،
- قَدْ لَزِمُوا وَ اللَّهِ الْمُؤْمِنِینَ : آنها به خدا قسم ملازم و همراه مؤمنین بودند
- حَتَّى إِنَّهُمْ لَیَمْسَحُونَ وُجُوهَهُمْ بِأَیْدِیهِمْ : حتّى با دستهایشان به صورتهاى آنها مسح مىکشند.
- قَالَ وَ یُنْزِلُ اللَّهُ عَلَى زُوَّارِ الْحُسَیْنِ علیه السلام : سپس امام علیه السلام فرمودند:خداوند منّان
- غُدْوَةً وَ عَشِیَّةً مِنْ طَعَامِ الْجَنَّةِ : هر صبح و شام از طعام بهشت بر زوّار امام حسین علیه السلام نازل فرماید
- وَ خُدَّامُهُمُ الْمَلَائِکَةُ لَایَسْأَلُ اللَّهَ عَبْدٌ حَاجَةً : و خدمتکاران ایشان فرشتگانند.هیچ بندهاى از بندگان خداوند حاجتى
- مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهَا إِیَّاهُ.: از حوائج دنیا و آخرت را از خداوند متعال در خواست نکنند مگر آنکه خدا به او عطاء مىفرماید.
- قَالَ قُلْتُ هَذِهِ وَ اللَّهِ الْکَرَامَةُ قَالَ لِی یَا مُفَضَّلُ : راوى مىگوید: عرض کردم: به خدا قسم این کرامت مىباشد.امام علیه السلام به من فرمودند:
- أَزِیدُکَ قُلْتُ نَعَمْ سَیِّدِی : اى مفضّل: برایت بیشتر بگویم؟عرضه کردم: بلى سرور من.
- قَالَ کَأَنِّی بِسَرِیرٍ مِنْ نُورٍ قَدْ وُضِعَ وَ قَدْ ضُرِبَتْ عَلَیْهِ قُبَّةٌ : حضرت فرمودند:گویا مىبینم تختى از نور را که گذاردهاند و بر روى آن قبّهاى
- مِنْ یَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ مُکَلَّلَةٍ بِالْجَوَاهِرِ : ازیاقوت سرخ زده شده که با جواهرات آن را زینت نمودهاند
- وَ کَأَنِّی بِالْحُسَیْنِ ع جَالِسٌ عَلَى ذَلِکَ السَّرِیرِ: و حضرت امام حسین علیه السلام بر روى آن تخت نشستهاند
- وَ حَوْلَهُ تِسْعُونَ أَلْفَ قُبَّةٍ خَضْرَاءَ : و اطراف آن حضرت نود هزار قبه سبز زدهاند
- وَ کَأَنِّی بِالْمُؤْمِنِینَ یَزُورُونَهُ وَ یُسَلِّمُونَ عَلَیْهِ : و مؤمنین آن حضرت را زیارت کرده و بر آن جناب سلام مىدهند،
- فَیَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُمْ أَوْلِیَائِی سَلُونِی- پس خداوند متعال به ایشان مىفرماید:اى دوستانم از من سؤال کنید.
- فَطَالَ مَا أُوذِیتُمْ وَ ذُلِّلْتُمْ وَ اضْطُهِدْتُمْ فَهَذَا یَوْمٌ : و بخواهید، پس زیاد اذیّت شدید و خوار و مقهور گردیدید امروز، روزى است
- لَا تَسْأَلُونِّی حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ إِلَّا قَضَیْتُهَا لَکُمْ : که حاجتى از حاجات دنیا و آخرتتان را از من در خواست نکرده مگر آن را روا مىنمایم،
- فَیَکُونُ أَکْلُهُمْ وَ شُرْبُهُمْ فِی الْجَنَّةِ فَهَذِهِ : پس خوردن و آشامیدنشان در بهشت باشد،
- وَ اللَّهِ الْکَرَامَةُ الَّتِی لَا انْقِضَاءَ لَهَا وَ لَا یُدْرَکُ مُنْتَهَاهَاَ.: پس به خدا قسم کرامت و احسانى که زوال نداشته و انتهاء آن را نمىتوان درک کرد.
- قَالَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَى (علیه السلام ) أَدْنَى مَا یُثَابُ بِهِ زَائِرُ الْحُسَیْنِ علیه السلام کمترین ثوابى که به زائر امام حسین علیه السلام .
- بِشَطِّ الْفُرَاتِ إِذَا عَرَفَ بِحَقِّهِ وَحُرْمَتِهِ وَ شطّ فرات مىدهند بشرطى که عارف به حقّ و حرمت
- وَلَایَتِهِ أَنْ یُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَا : و ولایت آن جناب باشد این است که گناهان گذشته و آیندهاش را حقتعالى مىآمرزد.
- عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ علیه السلام : قَالَ مَا بَکَتِ السَّمَاءُ عَلَى أَحَدٍ بَعْدَ یَحْیَى بْنِ زَکَرِیَّا : گریه نکرد آسمان برای احدی بعد از یحیی بن زکریا
- إِلَّا عَلَى الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ علیه السلام فَإِنَّهَا بَکَتْ عَلَیْهِ أَرْبَعِینَ یَوْماً : مگر بر حسین بن علی گریه کرد چهل روز
- عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیه السلام : قَالَ إِنَّ السَّمَاءَ لَمْ تَبْکِ مُنْذُ وُضِعَتْ : آسمان بر احدى نگریست مگر بر این دو.
- إِلَّا عَلَى یَحْیَى بْنِ زَکَرِیَّا وَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍ علیه السلام : مگربر یحیی بن ذکریا وحسین بن علی علیه السلام .
- عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ قَاتِلُ یَحْیَى بْنِ زَکَرِیَّا وَلَدَ زِنًا وَ قَاتِلُ الْحُسَیْنِ علیه السلام وَلَدَ زِناً: قاتل یحیى بن زکریا و حسین بن على علیهم السّلام زنا زاده بوده
- وَ لَمْ تَبْکِ السَّمَاءُ عَلَى أَحَدٍ إِلَّا عَلَیْهِمَا : و آسمان بر احدى نگریست مگر بر این دو.
قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ تَبْکِی قَالَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ فِی حُمْرَةٍ وَ تَغِیبُ فِی حُمْرَةَ : راوى مىگوید: عرض کردم: چگونه آسمان گریست؟حضرت فرمودند:طلوع خورشید و غروبش در سرخى بود 1392/9/16جمعه 2ماه صفر. اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
