https://hosein128.ir- پایگاه شخصی 
https://safarzade.blog پردایش اربعین حسینی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم-الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»
اللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاًوقائِداً وَ ناصِراًوَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طویلا
اللهم عجل لولیک الفرج اللهم فانصر الخامنی الکفار و الیهود و المنافقین علیهم الْكُفَّارِ وَ الْمُنَافِقِينَ وَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ اللهم الظالمین بالظالمین وَ اغْلُظْ عَلَيْهِم اللهم وَفَّقَنَا وَ إِيَّاكُمْ لِمَا يُحِبُّ وَ يَرْضَى..
نفس 368بار در قرآن آمده 4-
- شناخت نفسشناخت نفس
- بسم الله الرحمن الرحیم
- هر نفسى در آغاز فطرت خود به طور مساوى از فرشته و شيطان تأثير پذير است.
- و يكى از اين دو به سبب پيروى از هوى و هوس يا ملازمت پارسائى و تقوى برترى و ترجيح پيدا مىكند.
- پس نفس اگر به مقتضاى شهوت يا غضب ميل نمود شيطان مجال مىيابد و به وسيله وسوسه به دل در مىآيد،
- و نفس اگر به ياد خدا باز گردد ميدان بر او تنگ مىشود و كوچ مىكند و فرشته الهام بخش داخل مىشود- ديو چو بيرون رود فرشته درآيد.
- در ميدان نفس دو سپاه فرشتگان و شياطين پيوسته درگير و دار و در حال حمله به يكديگرند.
- زيرا نفس به سبب قابليّت دو امر و به واسطه دو قوه عقليّه و وهميّه جولانگاه اين دو سپاه است، تا سرانجام يكى از دو لشكر پيروز مىشود و كشور جان را تسخير مىكند
- «نفس» است كه از جنس ملائكه مقدسه است. و «بدن» امرى است عاريت، و حكم مركب از براى نفس دارد،
- آنچه باعث افضليت آدمى بر ساير حيوانات مىشود آن جزء ديگر است، كه «نفس ناطقه» باشد.
- و(نفس) له قوى أربع: قوة عقلية ملكية، و قوة غضبية سبعية، و قوة شهوية بهيمية، و قوة وهمية شيطانية.
- «عقل»، «شهوت»، «غضب» و «وهم»، حكم كارفرمايان و سران لشكر وعمال مملكت دارند، و ساير قوا، زيردستان و فرمان برانند.
- قوة عقلية ملكية: شأنها إدراك حقائق الأمور، و التمييز بين الخيرات و الشرور، و الأمر بالأفعال الجميلة، و النهي عن الصفات الذميمة.
- اخلاقى كه به قوه عقليّه تعلّق دارد مثل هوش و حافظه و خوش فكرى و غيراينها. که متعلّق تكليف نيست چون «برخى خلق و خويها».
- قوه عقليّه دو جنس رذيلت دارد: «جربزه و سفسطه» كه در طرف افراط است. و«جهل بسيط» كه در جانب تفريط است.
- قوه عقليّه : شأنها إدراك حقائق الأمور، و التمييز بين الخيرات و الشرور، و الأمر بالأفعال الجميلة، و النهي عن الصفات الذميمة. مثل هوش و حافظه و خوش فكرى و غير اينها که به اخلاق تعلّق دارد.
- قوة غضبية سبعية : موجبة لصدور أفعال السباع (درندگى)من الغضب و البغضاء و التوثب على الناس بأنواع الأذى.
- قوه غضبيّه ، سگ براى رنگ و شكلش سگ و مذموم نيست بلكه به واسطه حقيقت سگى و درندگى يعنى حرص و آزمندى بر حمله آوردن بر مردم و گزيدن و زخم زدن است، و نيروى خشم موجب. راغب گويد گفتهاند: بعلت تمام قوى بودن سبع خوانده شده
- قوه غضبيه مردمان برسه قسماند: غصب در افراط ودر تفریط ودرحد اعتدال.
- قوه غضبيه درافراط : صفت خشم چنان برآدمى چيره شود كه از اطاعت عقل و شرع بيرون رود و فكر و بصيرتى برايش باقى نماند.
- قوه غضبيه درتفریط : فاقد باشد يا به قدرى در او ضعيف شود كه در مواردى كه شرعا و عقلا غضب لازم است هيچ غضب نكند.
- قوه غضبيه دراعتدال :غضب بموقع و بجا باشد به طورى كه از حدّ شرع و عقل بيرون نرود، بلكه عدم آن تابع شرع وعقل باشد.
- قوه غضبيه درافراط : «غضب، كليد هر بدى و شرّى است» بسا شدت غضب، موجب مرگ مفاجات گردد.
- قوة شهوية بهيمية : لا يصدر عنها إلا أفعال البهائم (حیوانات)من عبودية الفرج و البطن، و الحرص على الجماع و الأكل.
- قوة وهمية خياليه شيطانية : شأنها استنباط وجوه المكر و الحيل، و التوصل إلى الأغراض بالتلبيس و الخدع،
- جربزه : (زيركى و استعداد فريفتن و گول زدن) نمايش تيزهوشى و زيركى، و تجاوز از حدّ نظر و تفكّر، و مبالغه در بحث و جدل، و پافشارى در شبهات واهى و بىاساس، و حكم و داورى.
- جربزه موجب آن است كه فكر از حدّ شايسته بيرون رود و ذهن از راه راست منحرف شود،
- سفسطه : درعقايد و تمايل به علوم غير يقينى- مانند جدل- شوق به كهانت و پيشگوئى و شعبده. حيله و خدعه؛ يعنى حكمت آميخته به دروغ و اندوده به تزوير،
- وبرابر هر فضيلتى دو جنس رذيلت قرار دارد.افراط و تفریط . و ضدّ رذیلت آن دو علم و حكمت است.
- نفس داراى قواى مختلف
- قوای عقلی ، ادراکی، روحی ،نفسی
- قواى ظاهرى حسّى،
- نفس داراى قواى مختلف است: قوّه حسّى، قوّه خيالى و قوّه عقلى،
- اگر قواى حسّى و خيالى و عقلى را از نفس بگيريم ديگر چيزى باقى نمىماند.
- قواى طبيعى و صور نوعيّه و نفس ناميه و نفس حيوانيه و نفس ناطقه را به ميان مىآورد.
- اى دنيا از من دور شو، مهارت را بر پشت تو نهاده، و از چنگالهاى تو رهايى يافتم، إليك عنّى يا دنيا فحبلك على غاربك، قد انسللت من مخالبك، و أفلتّ من حبائلك،
- و از دامهاى تو نجات يافته، و از لغزشگاههايت دورى گزيدهام. و اجتنبت الذّهاب فى مداحضك.
- كجايند بزرگانى كه به بازيچههاى خود فريبشان دادهاى : أين القوم الّذين غررتهم بمداعبك
- كجايند امتهايى كه با زر و زيورت آنها را فريفتى كه اكنون در گورها گرفتارند و درون لحدها پنهان شدهاند. أين الأمم الّذين فتنتهم بز خارفك هاهم رهائن القبور،
- اى دنيا به خدا سوگند اگر شخصى ديدنى بودى، و قالب حس كردنى داشتى، حدود خدا را بر تو جارى مىكردم، و مضامين اللّحود و اللّه لو كنت شخصا مرئيّا، و قالبا حسّيّا،
- الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»
