خسران‏  از دست دادن فرصت ها ِ بَادِرِ الْفُرْصَةَ قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَكُونَ‏ غُصَّةً- مطلب چهارم خسران - حسرت

سایت​https://hosein128.ir- پایگاه شخصی   ​​ ​

 https://safarzade.blog پردایش اربعین حسینی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‏-الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين‏

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ‏»

اللهمَّ کُن لولیَّک الحُجةِ بنِ الحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَ عَلی ابائهِ فی هذهِ السّاعةِ، وَ فی کُلّ ساعَة وَلیّا وَ حافظاًوقائِداً وَ ناصِراًوَ دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طویلا 

اللهم عجل لولیک الفرج اللهم فانصر الخامنی الکفار و الیهود و المنافقین علیهم الْكُفَّارِ وَ الْمُنَافِقِينَ‏ وَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ اللهم الظالمین بالظالمین وَ اغْلُظْ عَلَيْهِم‏ اللهم وَفَّقَنَا وَ إِيَّاكُمْ لِمَا يُحِبُّ وَ يَرْضَى‏..

خسران‏  از دست دادن فرصت ها ِ بَادِرِ الْفُرْصَةَ قَبْلَ‏ أَنْ‏ تَكُونَ‏ غُصَّةً- مطلب چهارم خسران - حسرت

0. نشانه‏ى خسران انسان، از بين بردن كارهاى نيك است. «حَبِطَتْ‏ أَعْمالُهُمْ‏ فَأَصْبَحُوا خاسِرِينَ‏»
1. حضرت على عليه السلام‏ فرمود: عالمى كه به علمش عمل كند اهل نجات است و كسى كه به علمش عمل نكند، اهل هلاكت و حسرت‏ خواهد بود و دوزخيان از بوى بد او اذيّت مى‏شوند و بيشترين حسرت‏ و ندامت در دوزخ از آنِ كسى خواهد بود كه مردم را به سوى خدا دعوت كرده و آنان سخن او را پذيرفته و به بهشت وارد شده‏اند، ولى دعوت كننده خود به دوزخ مى‏رود؛ زيرا گرفتار هواى‏نفس و آرزوهاى طولانى شده است.
2. چه كسانى حسرت‏ مى‏خورند؟
3. 1- خوبان. روز قيامت حسرت سراسر وجود انسان را فرامى‏گيرد، حتّى خوبان نيز حسرت مى‏خورند كهاى كاش  در دنيا، اعمال نيك بهتر و بيشترى انجام مى‏دادند.
4. 2- پيروان طاغوت. قرآن مى‏فرمايد: «يَا حَسْرَتى‏ عَلى مَا فَرَّطْتُ فِى جَنبِ اللّهِ» «2» انسان در آن روز مى‏گويد: دريغا از آنچه در حقّ خدا كوتاهى كردم.
5. طبق بعضى روايات حسرت در اين آيه مربوط به كسانى است كه رهبران آسمانى و اوصياى پيامبر عليهم السلام را رها كرده و به‏دنبال رهبران فاسق رفتند.
6. 3- منكران رسالت. رسول خدا صلى الله عليه و آله ‏به ابوذر فرمود: روز قيامت كسانى كه مقام رسالت مرا قبول نكردند، در حال كورى و كرى و در تاريكى‏هاى قيامت حاضر مى‏شوند و مى‏گويند: واى بر ما به خاطر كوتاهى‏هايى كه در حقّ خداوند مرتكب شديم!
7. 4- گويندگان بى‏عمل. امام باقر عليه السلام‏ فرمود: بيشترين حسرت در قيامت از كسانى است كه در كلام وبيان خود از عدالت دم زدند، ولى به آن عمل نكردند.
8. 5- افراد تندرو و افراطى نيز به هنگام قيامت حسرت‏ها دارند. «3»
9. 6- جاهلان. گروه‏ ديگرى كه در قيامت حسرت مى‏خورند كسانى هستند كه توانايى‏تحصيل علم را داشته‏اند، ولى به دنبال فراگيرى آن نرفته‏اند. «1»
10. 7- عالم بى‏عمل. كسانى كه مردم به خاطر حرف‏شنوى آنان اهل‏بهشت شدند، ولى خودشان به خاطر نداشتن عمل اهل دوزخند. «2»
11. 8- اهل همنشينى و مجالست‏هاى بيهوده. در حديث مى‏خوانيم: هرگاه گروه‏ى در جلسه‏اى گرد هم بنشينند و به جاى ياد خدا به حرف‏هاى بيهوده سرگرم شوند، روز قيامت اين مجلس براى آنان وسيله حسرت خواهد بود. «3»
12. 9- گناهكاران. در دعا مى‏خوانيم: «أعُوذُ بِكَ مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِى تُورِثُ النَّدَمَ» «4» خدايا! از گناهانى كه سبب ندامت وپشيمانى من در روز قيامت مى‏شود به تو پناه مى‏برم.
13. 10- رياست‏طلبان. آنان كه براى رياست دنيا دست و پا و حرص مى‏زنند، روز قيامت گرفتار حسرتى بزرگ خواهند شد. «5»
14. 11- كسانى كه در دنيا توسط دوستان نااهل دچار انحراف شده‏اند، در روز قيامت غرق در حسرتند و فرياد مى‏زنند: «يَا وَيْلَتى‏ لَيْتَنِى لَم اتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا» واى بر مناى كاش  فلانى را براى خودم به عنوان دوست قرار نمى‏دادم، و از شدت ناراحتى دو دست خود را در دهان گذارده و به دندان مى‏گيرد و مى‏گويد: دوست بد مرا از راه خدا دور و منحرف كرد واى كاش  (به جاى دوستى با فلانى،) با رسول خدا راهى پيدا مى‏كردم. «6»
15. 12- ثروت‏اندوزان. از جمله افرادى كه در قيامت بسيار حسرت مى‏خورند، كسانى هستند كه در طول عمر خود اموالى را چه بسا از راه نامشروع بدست آوردند، ولى مهلت بهره‏گيرى از آن را نداشته و از دنيا رفته‏اند و آن اموال به دست كسانى رسيده است كه آنان در راه خدا خرج كرده‏اند و بدين وسيله صاحب مال به جهنّم رفته،
16. امام صادق عليه السلام‏ درباره آيه‏ «وَيَراهُمُ اللّهُ اعمالَهُم حَسَراتٍ» «2» فرمود: آيه درمورد كسى است كه در زمان حيات خود، به جمع اموال و ثروت‏اندوزى پرداخته و به محرومان كمك نكرده است، پس از مرگ او اگر وارثان در راه خير و مسير الهى صرف كنند، تلاش از صاحب مال ولى پاداش براى وارث است، و اگر در راه گناه صرف كنند، باز او با بجاگذاردن اين اموال در دست وارث، گناهكار را يارى كرده- در گناهش نيز شريك است- و سبب ندامت و حسرتش مى‏گردد. «3»
17. آدم‏كشى، رهاكردن بستگان، نداشتن وصيّت، بى‏اعتنايى به حقوق مردم و نپرداختن زكات، هر كدام وسيله حسرت در قيامت خواهد بود.
18. بارالها ما را از آن ندامت‏هاى مخفى و آشكار و از آن حسرت‏هاى سخت در تمام مراحل نجات بده.
19. خوبان. روز قيامت حسرت‏ سراسر وجود انسان را فرامى‏گيرد، حتّى خوبان نيز حسرت‏ مى‏خورند كهاى كاش  در دنيا، اعمال نيك بهتر و بيشترى انجام مى‏دادند.
20. طبق بعضى روايات حسرت‏ در اين آيه مربوط به كسانى است كه رهبران آسمانى و اوصياى پيامبر عليهم السلام را رها كرده و به‏دنبال رهبران فاسق رفتند.
21. گويندگان بى‏عمل. امام باقر عليه السلام‏ فرمود: بيشترين حسرت‏ در قيامت از كسانى است كه در كلام وبيان خود از عدالت دم زدند، ولى به آن عمل نكردند.
22. جاهلان. گروه‏ ديگرى كه در قيامت حسرت‏ مى‏خورند كسانى هستند كه توانايى‏
23. 12- ثروت‏اندوزان. از جمله افرادى كه در قيامت بسيار حسرت‏ مى‏خورند، كسانى هستند كه در طول عمر خود اموالى را چه بسا از راه نامشروع بدست آوردند، ولى مهلت بهره‏گيرى از آن را نداشته و از دنيا رفته‏اند و آن اموال به دست كسانى رسيده است كه آنان در راه خدا خرج كرده‏اند و بدين وسيله صاحب مال به جهنّم رفته،
24. 13هر چه اقرار و اعتراف به گناه در دنيا وسيله عفو و بخشش خداوند است، در آخرت اين اعترافات جز حسرت‏ و شرمندگى هيچ گونه اثرى ندارد.
25. در حديث مى‏خوانيم: خداوند هيچ كس را به بهشت نمى‏برد مگر آنكه او را به جهنّم و عذاب‏هاى آن آشنا و مشرف قرار مى‏دهد تا قدر نعمت‏ها و فضل خدا را نسبت به خودش بداند و نشاط و شادى او بيشتر شود و همچنين احدى را به دوزخ نمى‏برد مگر آنكه نعمت‏هاى بهشت را به او نشان دهد تا بيشتر بسوزد و حسرت‏ بخورد.
26. خداوندا! ما را از اهل حسرت‏ و خسارت در روز قيامت قرار مده.
27. حتّى شريكانى كه براى خدا قرار داده شده، نه در دنيا و نه در آخرت. كارى از آنان ساخته نيست و كسانى كه غير خدا را پرستيده‏اند، در قيامت به حسرت‏ گرفتار خواهند شد، چرا كه به راضى ساختن كسانى پرداخته‏اند كه ناتوان و بى تأثير بوده‏اند.
28. پس، توجّه به حسرت‏ رياكاران در روز قيامت، انسان را به مرز اخلاص نزديك مى‏كند.
29. پيامبر خدا فرمود: كسانى كه آل مرا از صلوات محروم كنند در قيامت از بهشت بوئى نمى‏برند. چنانكه جلساتى كه نام خدا و ياد پيامبر و آل او در آن نباشد، موجب حسرت‏ در قيامت خواهد بود.
30. اگر بدانيم كه نپرداختن زكات از گناهانى است كه سبب ندامت و حسرت‏ مى‏شود و لحظه مرگ، انسان از خداوند مى‏خواهد كه به دنيا برگردد و حق فقرا را بدهد،
31. ولى او دست از اسلام و هجرت و عشق به رسول خدا صلى الله عليه و آله ‏بر نداشت، همين كه خبر به پيامبر گرامى رسيد فرمود: او ضرر نكرد. به هر حال بسيار بجاست كه انسان گاه و بيگاه مقايسه‏اى ميان وضع خود با اولياى خدا و رفاه خود با شكنجه هايى كه آن بزرگواران كشيده‏اند داشته باشد تا روح قدردانى را در خود زنده كند.
32. خريد به صورت اتلاف وقت و پرسه زدن در بازار، باعث حسرت‏ و خسارت در قيامت و خلاف رضاى خداست.
33. از آنجا كه توفيق حج نصيب هر كس نمى‏شود و اطرافيان و بستگان زائر بيت اللَّه، بطور طبيعى، به سفر مبارك حج، نگاه حسرت‏ آميز مى‏نمايند و با تمام وجود مى‏گويند: «خوشا به حال تو كه اين راه را در پيش دارى
34. واى كاش  اين توفيق نصيب ما هم مى‏شد»؛ در اينجا بايد زائران خانه خدا به نحوى اين تمايل مكتبى را پاسخ دهند. يكى از راههاى آن وعده دعا و زيارت به آنهاست و راه ديگر هديه آوردن است به علاوه در ايام سفر بطور طبيعى دوستان و بستگان و همسايگانى هستند كه در حفظ خانه و فرزند ما خدماتى مى‏كنند و بطور طبيعى بايد از خدمات آنان نيز قدردانى شود.
35. باعث حسرت‏ و خسارت در قيامت و خلاف رضاى خدا است.
36. گاهى انسان تصور مى‏كند كه خوشبختى در مال است و لذا به سرمايه‏داران با حسرت‏ نگاه مى‏كند. به قول قرآن، همين كه مردم قارون را مى‏ديدند، با آه سردى مى‏گفتند:اى كاش  ما هم مثل او سرمايه‏هايى داشتيم.
37. «و اگر بخواهيم (كشت و زرع شما را) خشك و تباه مى‏سازيم تا با حسرت‏ به سخنان بيهوده بپردازيد.»
38. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمين‏
39. «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ‏»